Whalesharks en duiken...

Het laatste dagje Broome bestond vooral uit wat rondhangen en mijn boek lezen... Nog gezellig met Sylvaine gekletst en zij heeft mij 's avonds samen met Joe (jongen uit haar tourgroep) naar het vliegveld gebracht! Ze mochten met mij wachten in de vertrekhal (nou ja hal, het is Broome... hokje is een beter woord). Altijd gezellig natuurlijk. De vlucht naar Perth verliep prima en daar aangekomen wilde ik mij installeren op 1 van de fijne bankjes om een paar uurtjes te slapen. Helaas ging dat feest niet door: de terminal ging dicht tussen 1 en 4 uur.... ik was al bang dat ik buiten moest wachten, maar ik mocht de Qantas terminal wel in. Daar hadden ze helaas geen fijne slaapwaardige bankjes, dus ben ik maar wakker gebleven en daar wat omhangen tot ik om 6.15 richting Exmouth kon vertrekken. Wederom een prima vluchtje (met een English breakfast: wie wil er baked beans en worstjes in de vroege ochtend. juk) en met de airport shuttle richting hostel vertrokken. Gelukkig kon ik meteen de kamer in en lekker douchen! Opgefrist en wel richting duikshop vertrokken en alle laatste dingetjes daar geregeld. Zaterdag en zondag mijn duikcursus en maandag snorkelen met de whalesharks! Zo gezegd zo gedaan uiteraard hihi. Foto is een 70-100 jarig vrouwelijke schildpad die helaas is overleden nadat ze in aanraking kwam met een schroef van een boot.... Ze is nu te bewonderen in het visitor centre in Cape Range NP

Zaterdag een diep (30m), navigatie en fish id duik gedaan. De tweede zag ik tegenop (je orienteren mbv compas, hmmm), maar dat viel allemaal reuze mee, hoefde niet eens 1 van de oefeningen over te doen :) Fish id was helemaal lachen: met een potlood en plastick blad duiken en dan vissen gaan tekenen en beschrijven. Na het tekenen van mijn eerste vis was ik meteen mijn buddy's al kwijt (lichte paniek, maar gelukkig snel weer gevonden). Dat tekenen levert hilarische resultaten op kan ik je vertellen (instructeur boven water: oooh that's a ... fish and a ... fish ooooh and that's a cow HAHAHA). Moe maar voldaan thuis gekomen, lekker vroeg slapen en de volgende dag mijn laatste drie duiken. Dit waren optimum bouyancy, boat dive en naturalist. Met de optimum bouyancy moet je je bouyancy zo neutraal mogelijk maken, waardoor je op dezelfde plek in het water blijft zweven zonder iets te doen. We (er was deze dag nog een ander meisje dat ook haar advanced aan het doen was) moesten door hoepels zwemmen met en zonder BC aan. Dit was hilarisch, je blijft snel haken en sleurt die hoepel dan gewoon een heel eind mee. Ook moesten we onderste boven met onze neus rondjes draaien om hetzelfde punt. Dat valt ook nog niet mee, zeker niet als er een fijne stroming is onderwater hihi. De tweede duik was gewoon een fun dive, het zijn nl allemaal al boot duiken. De laatste duik, naturalist, is een soort Fish ID plus, je moet interessante dingen tekenen en beschrijven en dan boven water identificeren, dus koraal, planten en alle soorten dieren die je maar tegen komt. Wederom hilarische resultaten. Helemaal lachen als je elkaars tekeningen gaat vergelijken. Aan het eind van de dag had ik alles afgerond! Joehoe, tijd om een nieuw kaartje te ontvangen en voortaan tot 30 m mogen duiken (zodat ik nu ook naar wrakken etc kan duiken).
Cape Range NP


Maandag was het dan zover: whaleshark tijd! Er was een redelijke swell, maar ik dacht: ach dat kan ik wel hebben. Nou ahum. Niet dus. Na 1,5 uur voelde ik me behoorlijk beroerd, dus toch maar mijn anti zeeziekte tabletje ingenomen. Dat werkte gelukkig snel, want na een half uurtje was de 1e whaleshark gespot! Snel daarheen gescheurd met de boot en ons klaarmaken. Wat een schatje! Zij was nog geen 3 meter en is dus een babytje. Deze zijn vrij zeldzaam, de meesten hier zijn tussen de 5 en 12 meter. Ze was eerst een beetje zenuwachtig eerst en dook snel onder, maar gelukkig won de nieuwsgierigheid het van de angst en ze kwam weer boven. In het water en zwemmen maar. Prachtig om te zien hoor en ik moet zeggen, al is 3 meter hier een babytje, als je er naast zwemt, is het best groot! Na een half uurtje of zo was het tijd om afscheid te nemen en te lunchen. Na de lunch kwam het volgende goede bericht: ze hadden een hele grote gevonden (10.5 meter), dus snel die kant op! WOW, 10.5 meter is GROOT. Zucht. Slik. De eerste keer in het water sprong ik bovenop hem (er is iemand die zegt wanneer je in het water moet en zij had niet in de gaten dat ie zo dicht bij de boot was). Oeps, je moet nl minimaal 3 meter afstand houden... snel wegzwemmen dus, want die staart kwam wel angstaanjagend dichtbij. En dat is een GROTE staart hoor! Helaas zijn die grote whalesharks enorm snel en dat kon ik dus niet bij houden.... de tweede poging zag ik helemaal niks, alleen maar bubbels en andere snorkelers, dus de derde poging heb ik maar over geslagen en heb ik vanaf de boot naar het prachtige exemplaar gekeken. Tijd om terug naar land te gaan. Wat een dag zeg. En wat een indrukwekkende dieren.
Dinsdag even helemaal niks, beetje boodschapjes doen, wat internetten, boekje lezen etc. Gister ben ik samen met Christa, een meisje uit mijn kamer, het national park in gecruised op een..... Scooter! Hahaha, wat een pret. Er is hier naast snorkelen en duiken niet zo heel veel te doen, dus besloten we om voor de middag een scooter te huren en lekker het Cape Range NP te verkennen. De wind in het gezicht en gaan maar! Met zo'n 50 tot 60 km per uur cruisen en onderweg zie je kangaroes voorbij hoppen, emoes langslopen, een kleine kudde wilde paarden..... wat een leven he! Op de terugweg zijn we nog even bij de Vlamingh Head vuurtoren gestopt om de zonsondergang te zien. Hier nog gekletst met een paar Ozzies uit Bordertown (op de grens van Victoria en South Australia). Terug gecruised naar Exmouth en 's avonds pannekoeken gebakken! Prima dagje dus. Vandaag weer een relaxed dagje, beetje internetten, boek lezen en tas pakken, want morgen vertrek ik richting Monkey Mia om gedag te zeggen tegen de dolfijnen... Verhalen daarover volgen later.