Het zuidereiland
Zondag ben ik in Wellington via de haven richting Botanical Gardens gelopen, waar ik met de Cable Car naar boven ben gegaan. Een echte must do attractie volgens velen. Het was leuk en scheelde me een heleboel omhoog lopen, maar om nou te zeggen dat het zo geweldig was, neuh niet echt. Heerlijk door de Botanical Gardens gewandeld, beetje boek gelezen in de zon en daarna door de gardens weer richtign stad gelopen. Onderweg kwam ik nog een cafetje bij de haven tegen waar ze poffertjes verkochten, die kon ik dus niet laten liggen. Heerlijk van genoten bij het water en daarna op naar Te Papa Museum om de rest van het museum te bekijken. Nou heb ik mijn best gedaan, maar alles, nee dat heb ik niet gezien. Zeker een aanrader dit museum. En gratis, dus wat wil je nog meer :)
Terug in het hostel beetje koken, beetje lezen en toen hoorde ik allerlei muziek en er waren allemaal mensen op straat. Wat bleek, het Cuba Street Carnaval startte bij ons voor de deur! Snel naar boven gesprint om mijn camera te halen en een aantal van de foto's kunnen jullie in de vorige post zien. Wat een prachtige optocht! Dat is nog eens met je neus in de boter vallen :)
Maandag vroeg op en met de bus (chauffeur is Cheese) richting de veerboot. Na een 3 uur durende tocht, met onderweg een prachtig uitzicht, zijn we aangekomen in het Zuider Eiland!! Het was een hele strijd om mijn koffer van de band te krijgen (er kunnen 1600 mensen op de boot en alle bagage komt voorbij op een vrij korte band....), maar daarna snel de bus in en op naar onze eerste stop: een wijnproeferij bij een winery. Stelde niet heel veel voor, maar wel een mooie omgeving, prima ritje ernaartoe en heerlijk weer om lunchpauze te houden. Daarna zwemmen bij de Pelorus Bridge, waar een paar mensen zelfs vanaf zijn gesprongen (meer dan 20 meter hoog, levensgevaarlijk).
Op naar Nelson, inchecken en samen met twee kamergenootjes de berg vlakbij Nelson op gelopen waar het middelpunt van Nieuw Zeeland is. Dit is aangegeven met een pijl, waar ik een foto van heb, maar dat wil allemaal weer eens niet uploaden. Zucht. Bovenop de berg hadden we een prachtig uitzicht over het stadje en de verdere omgeving. Prima excercise ook, zo vlak voor het eten. In het hostel (Prince Albert Hotel) hadden ze een speciaal menu voor ons: een hoofdgerecht bestaande uit aardappelpuree, groenten en roast beef en als toetje apfelstrudel met slagroom en dat voor maar 10 dollar! Daar heb ik me dan maar even voor opgegeven, alleen het toetje was die tien dollar wel waard hihi. Was lang geleden dat ik een echt toetje had gehad, dus dit was even erg genieten! Samen met mijn kamergenootjes gegeten en nog even nagekletst, waarna ik mijn tas heb gepakt voor de volgende dag, want dan ging ik lekker een dagje zeilen in Abel Tasman National Park!!! Prima geslapen en vroeg op om de bus van 20 over 7 te pakken richting Kaiteriteri. Dit verliep niet geheel vlekkeloos: mensen die niet of veel te laat komen opdagen, waardoor we uiteindelijk drie kwartier vertraging hadden. Gelukkig was ik nog net op tijd om in te checken en op de catamaran te springen. Het weer was prachtig, evenals het park en de groep gezellig. Vooral veel gekletst met een jongen van de Stray bus. Niet gezwommen (kon wel, maar het water is mij hier veel te koud), wel een paar strandwandelingetjes gemaakt en vooral genoten van het uitzicht, het zeilen en even helemaal niks doen! Wat een dagje! Heerlijk. De terugreis verliep gelukkig wat vlotter en om 7 uur heb ik wederom het 10 dollar maal gegeten in het hostel. Het hoofdgerecht was hetzelfde, het toetje was in dit geval appelkruimel gebak met slagroom. Niets te klagen dus hehe. De nacht daarentegen verliep dramatisch. Zo rond een uurtje of 1 werd ik wakker, gek van de jeuk. Ik even naar onze ensuite badkamer gelopen en je raadt het vast wel: allemaal muggenbulten. En dan bedoel ik niet tien ofzo hoor. Ik had er meer dan honderd op mijn beide armen en in mijn nek....en dan nog een aantal op mijn onderbenen en voeten (ben daarna maar opgehouden met tellen). Kon dan ook wel huilen van ellende (en de jeuk). De rest van de nacht slecht geslapen en ben de afgelopen dagen niet heel blij geweest met al die jeuk, maar ja wat doe je eraan. Heb super sterke insect repellent gekocht en wat spul tegen de jeuk. Bovendien ziet het er niet uit met al die bulten, dus loop nu steeds met lange mouwen, terwijl het eindelijk lekker warm is.... grr.
Woensdag was het tijd om Nelson te verlaten en met mijn nieuwe chauffeur (Ma) op naar Westport. Onderweg zijn we eerst gestopt bij Nelson Lakes National Park voor een wandeling door het bos en onze lunch. Onderweg hebben we in Murchinson nog even gestopt en vervolgens zijn we doorgereden naar een bedrijf vlak voor Westport waar je allerlei dingen kon doen. Aangezien ik geen van de activiteiten wilde doen, ben ik met de bus door gegaan naar Westport. In dit gebied is de Buller River, die we vele malen zijn over gestoken. Wat levensgevaarlijk is hier in NZ, is dat zo'n beetje alle spoorwegovergangen onbeschermd zijn, maar wat nog erger is: sommige bruggen deel je met de trein. En dan bedoel ik niet dat de trein aan de ene kant rijdt en jij op de andere helft, nee er is een one lane bridge en trein en auto's delen hetzelfde pad. Juist ja. Vooral ook fijn dat er veel bochten zijn vlak voor die bruggen zodat je de trein bijna niet aan kan zien komen. Best eng zeg maar, als je in de bus zit.
In Westport zelf was weinig te doen, maar Ma had wel zin in een kampvuurtje dus zijn we rond half 9 met z'n allen in de bus gestapt richting strand alwaar we een groot kampvuur hebben gebouwd met de groep. Erg warm en erg gezellig! Rond een uurtje of 11 begon het vuur wat af te zwakken en de slaap te verschijnen, dus terug in de bus richting hostel en lekker slapen (had een eenpersoonsbed ipv een stapelbed jahaa). Niet te laat op de volgende dag, spulletjes pakken en op naar Lake Mahinapua, waar we 's avonds in het hotel zouden verblijven (er is verder niks, alleen het hotel, nou ja pub is het eigenlijk, maar dat noemen ze hier hotel). Onderweg zijn we langs de prachtige westkust gereden en hebben we diverse fotostops gemaakt en de nodige wandelingen. We zijn begonnen bij Cape Foulwind, waar we bij de zeeleeuwen kolonie zijn gestopt. Altijd leuk om die geinige beesten te zien en mooi om de beentjes even te strekken. De lunchstop was bij de Punakaiki Pancake Rocks (zie foto die ooit nog volgt). Nog steeds prachtig weer! We treffen het maar. Er valt hier jaarlijks aan de westkust namelijk tussen de 6 en 8 METER regen. Krijg je met al die bergen langs de kust. In Greymouth was er een stop om spullen te kopen voor het feest van de avond. Het was een P party: kom verkleed als iets dat met een P begint (ik ben als een Pink Butterfly gegaan, kon niks beters verzinnen). Erg lachen, en super gaaf om iedereen verkleed te zien: een pope, priest, pamela anderson, princess (vrouwelijk en mannelijk hihi), pixie, pinata's etc etc. We zijn nog even naar de glowworms in het bos gewandeld en daarna heerlijk geslapen.
Gister (vrijdag 2 maart) was het tijd om naar de glaciers te vertrekken. Op naar Franz Josef!! Eerst nog een korte stop bij the bushman centre, waar we een film hebben gezien over deer hunting, een wild varken gevoerd, possums gezien (in plaats van de 'flat variaty' nu de round variaty gezien) en natuurlijk een aantal herten. Aangekomen in Franz Josef hadden we wat tijd over, dus zijn we naar de carpark vlakbij de FJ glacier gereden, waar we de Sentinel Walk konden doen. Dit was een heuvel vanaf waar je prachtige foto's kon maken van de glacier. In het activiteitencentrum leek het weer voor de dag erna slecht te zijn: regen en wolken, dus besloten we de heli hike direct maar te doen. We kregen schoenen, sokken en een regenjas en moesten verder een korte broek aan en diverse warme lagen bovenkleding. Op naar de helicopter en genieten van het uitzicht voor we afgezet werden op de glacier. Daar hebben we twee uurtjes heerlijk rondgewandeld, wat watervalletjes beklommen en afgedaald (we hiken op het smeltende deel van de glacier, wat ongeveer 30 cm per dag verschuift, het andere deel kan wel met 5 meter per dag verschuiven en is veel te gevaarlijk om zomaar op te lopen). Er valt op de top per jaar 45 meter sneeuw. Jaja 45!! Dat zou 16 meter regen zijn (als het regende ipv sneeuwde). Gelukkig regent het niet overal in NZ zoveel :) Terug met de helikopter en daarna wat boodschapjes doen om weer eens een fatsoenlijke maaltijd te eten. Kippepootjes, broccoli en aardappelpuree met pompoen. Heerlijk. Gisteravond rustig aan en straks een wandelingetje maken hier in de omgeving. Het is nu namelijk stralend weer, de voorspelling had het gelukkig bij het verkeerde eind.
Terug in het hostel beetje koken, beetje lezen en toen hoorde ik allerlei muziek en er waren allemaal mensen op straat. Wat bleek, het Cuba Street Carnaval startte bij ons voor de deur! Snel naar boven gesprint om mijn camera te halen en een aantal van de foto's kunnen jullie in de vorige post zien. Wat een prachtige optocht! Dat is nog eens met je neus in de boter vallen :)
Maandag vroeg op en met de bus (chauffeur is Cheese) richting de veerboot. Na een 3 uur durende tocht, met onderweg een prachtig uitzicht, zijn we aangekomen in het Zuider Eiland!! Het was een hele strijd om mijn koffer van de band te krijgen (er kunnen 1600 mensen op de boot en alle bagage komt voorbij op een vrij korte band....), maar daarna snel de bus in en op naar onze eerste stop: een wijnproeferij bij een winery. Stelde niet heel veel voor, maar wel een mooie omgeving, prima ritje ernaartoe en heerlijk weer om lunchpauze te houden. Daarna zwemmen bij de Pelorus Bridge, waar een paar mensen zelfs vanaf zijn gesprongen (meer dan 20 meter hoog, levensgevaarlijk).
Op naar Nelson, inchecken en samen met twee kamergenootjes de berg vlakbij Nelson op gelopen waar het middelpunt van Nieuw Zeeland is. Dit is aangegeven met een pijl, waar ik een foto van heb, maar dat wil allemaal weer eens niet uploaden. Zucht. Bovenop de berg hadden we een prachtig uitzicht over het stadje en de verdere omgeving. Prima excercise ook, zo vlak voor het eten. In het hostel (Prince Albert Hotel) hadden ze een speciaal menu voor ons: een hoofdgerecht bestaande uit aardappelpuree, groenten en roast beef en als toetje apfelstrudel met slagroom en dat voor maar 10 dollar! Daar heb ik me dan maar even voor opgegeven, alleen het toetje was die tien dollar wel waard hihi. Was lang geleden dat ik een echt toetje had gehad, dus dit was even erg genieten! Samen met mijn kamergenootjes gegeten en nog even nagekletst, waarna ik mijn tas heb gepakt voor de volgende dag, want dan ging ik lekker een dagje zeilen in Abel Tasman National Park!!! Prima geslapen en vroeg op om de bus van 20 over 7 te pakken richting Kaiteriteri. Dit verliep niet geheel vlekkeloos: mensen die niet of veel te laat komen opdagen, waardoor we uiteindelijk drie kwartier vertraging hadden. Gelukkig was ik nog net op tijd om in te checken en op de catamaran te springen. Het weer was prachtig, evenals het park en de groep gezellig. Vooral veel gekletst met een jongen van de Stray bus. Niet gezwommen (kon wel, maar het water is mij hier veel te koud), wel een paar strandwandelingetjes gemaakt en vooral genoten van het uitzicht, het zeilen en even helemaal niks doen! Wat een dagje! Heerlijk. De terugreis verliep gelukkig wat vlotter en om 7 uur heb ik wederom het 10 dollar maal gegeten in het hostel. Het hoofdgerecht was hetzelfde, het toetje was in dit geval appelkruimel gebak met slagroom. Niets te klagen dus hehe. De nacht daarentegen verliep dramatisch. Zo rond een uurtje of 1 werd ik wakker, gek van de jeuk. Ik even naar onze ensuite badkamer gelopen en je raadt het vast wel: allemaal muggenbulten. En dan bedoel ik niet tien ofzo hoor. Ik had er meer dan honderd op mijn beide armen en in mijn nek....en dan nog een aantal op mijn onderbenen en voeten (ben daarna maar opgehouden met tellen). Kon dan ook wel huilen van ellende (en de jeuk). De rest van de nacht slecht geslapen en ben de afgelopen dagen niet heel blij geweest met al die jeuk, maar ja wat doe je eraan. Heb super sterke insect repellent gekocht en wat spul tegen de jeuk. Bovendien ziet het er niet uit met al die bulten, dus loop nu steeds met lange mouwen, terwijl het eindelijk lekker warm is.... grr.
Woensdag was het tijd om Nelson te verlaten en met mijn nieuwe chauffeur (Ma) op naar Westport. Onderweg zijn we eerst gestopt bij Nelson Lakes National Park voor een wandeling door het bos en onze lunch. Onderweg hebben we in Murchinson nog even gestopt en vervolgens zijn we doorgereden naar een bedrijf vlak voor Westport waar je allerlei dingen kon doen. Aangezien ik geen van de activiteiten wilde doen, ben ik met de bus door gegaan naar Westport. In dit gebied is de Buller River, die we vele malen zijn over gestoken. Wat levensgevaarlijk is hier in NZ, is dat zo'n beetje alle spoorwegovergangen onbeschermd zijn, maar wat nog erger is: sommige bruggen deel je met de trein. En dan bedoel ik niet dat de trein aan de ene kant rijdt en jij op de andere helft, nee er is een one lane bridge en trein en auto's delen hetzelfde pad. Juist ja. Vooral ook fijn dat er veel bochten zijn vlak voor die bruggen zodat je de trein bijna niet aan kan zien komen. Best eng zeg maar, als je in de bus zit.
In Westport zelf was weinig te doen, maar Ma had wel zin in een kampvuurtje dus zijn we rond half 9 met z'n allen in de bus gestapt richting strand alwaar we een groot kampvuur hebben gebouwd met de groep. Erg warm en erg gezellig! Rond een uurtje of 11 begon het vuur wat af te zwakken en de slaap te verschijnen, dus terug in de bus richting hostel en lekker slapen (had een eenpersoonsbed ipv een stapelbed jahaa). Niet te laat op de volgende dag, spulletjes pakken en op naar Lake Mahinapua, waar we 's avonds in het hotel zouden verblijven (er is verder niks, alleen het hotel, nou ja pub is het eigenlijk, maar dat noemen ze hier hotel). Onderweg zijn we langs de prachtige westkust gereden en hebben we diverse fotostops gemaakt en de nodige wandelingen. We zijn begonnen bij Cape Foulwind, waar we bij de zeeleeuwen kolonie zijn gestopt. Altijd leuk om die geinige beesten te zien en mooi om de beentjes even te strekken. De lunchstop was bij de Punakaiki Pancake Rocks (zie foto die ooit nog volgt). Nog steeds prachtig weer! We treffen het maar. Er valt hier jaarlijks aan de westkust namelijk tussen de 6 en 8 METER regen. Krijg je met al die bergen langs de kust. In Greymouth was er een stop om spullen te kopen voor het feest van de avond. Het was een P party: kom verkleed als iets dat met een P begint (ik ben als een Pink Butterfly gegaan, kon niks beters verzinnen). Erg lachen, en super gaaf om iedereen verkleed te zien: een pope, priest, pamela anderson, princess (vrouwelijk en mannelijk hihi), pixie, pinata's etc etc. We zijn nog even naar de glowworms in het bos gewandeld en daarna heerlijk geslapen.
Gister (vrijdag 2 maart) was het tijd om naar de glaciers te vertrekken. Op naar Franz Josef!! Eerst nog een korte stop bij the bushman centre, waar we een film hebben gezien over deer hunting, een wild varken gevoerd, possums gezien (in plaats van de 'flat variaty' nu de round variaty gezien) en natuurlijk een aantal herten. Aangekomen in Franz Josef hadden we wat tijd over, dus zijn we naar de carpark vlakbij de FJ glacier gereden, waar we de Sentinel Walk konden doen. Dit was een heuvel vanaf waar je prachtige foto's kon maken van de glacier. In het activiteitencentrum leek het weer voor de dag erna slecht te zijn: regen en wolken, dus besloten we de heli hike direct maar te doen. We kregen schoenen, sokken en een regenjas en moesten verder een korte broek aan en diverse warme lagen bovenkleding. Op naar de helicopter en genieten van het uitzicht voor we afgezet werden op de glacier. Daar hebben we twee uurtjes heerlijk rondgewandeld, wat watervalletjes beklommen en afgedaald (we hiken op het smeltende deel van de glacier, wat ongeveer 30 cm per dag verschuift, het andere deel kan wel met 5 meter per dag verschuiven en is veel te gevaarlijk om zomaar op te lopen). Er valt op de top per jaar 45 meter sneeuw. Jaja 45!! Dat zou 16 meter regen zijn (als het regende ipv sneeuwde). Gelukkig regent het niet overal in NZ zoveel :) Terug met de helikopter en daarna wat boodschapjes doen om weer eens een fatsoenlijke maaltijd te eten. Kippepootjes, broccoli en aardappelpuree met pompoen. Heerlijk. Gisteravond rustig aan en straks een wandelingetje maken hier in de omgeving. Het is nu namelijk stralend weer, de voorspelling had het gelukkig bij het verkeerde eind.
Ben net even de wandeling naar de Tatare tunnels gedaan. De wandeling op zich was vrij saai (de tunnels erg donker en zonder zaklamp kom je dan niet zover), maar op de terugweg kwam ik nog een soort super berggeit/klein hertachtige tegen. Kijk dat zijn de leuke ontmoetingen. Helaas was meneer of mevrouw een beetje schuw en erg snel, dus een foto zat er even niet in.
No comments:
Post a Comment