Bottom Bus
Speciaal voor Olaf: 
de scheve toren in Wanaka (52 graden)
de scheve toren in Wanaka (52 graden)Enne de wc in Puzzling World
De reflectie van Mount Cook in Lake Matheson!
De reflectie van Mount Cook in Lake Matheson!Ok, na een fijne avond stappen en veel afscheid nemen van iedereen (en ietsje te veel drinken), moesten we heel vroeg opstaan. Lekker brak de bus in, op naar Dunedin met de Bottom bus. Voorlopig maar even niet ontbijten hehe. 
Paul voelde zich niet zo lekker, dus hebben we speciaal voor hem een stop gemaakt bij de Clyde Dam hehehehehehe. Niet te veel stops vandaag aangezien we zo snel mogelijk in Dunedin willen zijn om daar van alles en nog wat te kunnen doen. Bovendien is er niet heel veel bijzonders onderweg, veel mooie natuur uiteraard, maar wat betreft interessante plaatsjes, nee niet echt.
Paul voelde zich niet zo lekker, dus hebben we speciaal voor hem een stop gemaakt bij de Clyde Dam hehehehehehe. Niet te veel stops vandaag aangezien we zo snel mogelijk in Dunedin willen zijn om daar van alles en nog wat te kunnen doen. Bovendien is er niet heel veel bijzonders onderweg, veel mooie natuur uiteraard, maar wat betreft interessante plaatsjes, nee niet echt.
Voor mij betekent Dunedin CHOCOLADE, er is namelijk de Cadbury chocolate factory. Daarnaast hebben ze er ook de steilste straat ter wereld, dus daar hebben we even naar gekeken. Je kon ook de straat omhoog oplopen, maar we zijn op vakantie he, dus we gaan het niet overdrijven hihi. Beetje rondrijden in het Schotse stadje (is zo'n beetje door de Schotten gesticht) om ons te orienteren en daarna op naar het hostel, inchecken en door naar Cadbury!!! Hier had ik een tour geboekt
om half 4 en ik moet zeggen: genieten! Eerst een filmpje met wat algemene info en dingen waar je met de tour niet naartoe kan (onder het genot van onze eerste chocoladereep: marshmellow omhult met chocolade) , daarna haarnetje op en richting fabriek. Als je daar binnenkomt ruik je de chocolade direct. MMMMM :D
Fototje onderweg. Mooi he!
om half 4 en ik moet zeggen: genieten! Eerst een filmpje met wat algemene info en dingen waar je met de tour niet naartoe kan (onder het genot van onze eerste chocoladereep: marshmellow omhult met chocolade) , daarna haarnetje op en richting fabriek. Als je daar binnenkomt ruik je de chocolade direct. MMMMM :D
Fototje onderweg. Mooi he!De toer was niet echt superboeiend, gelukkig kregen we onderweg voldoende chocolade om te proberen en ons tevreden te houden. Aan het eind van de tour mochten we in het winkeltje chocolade in alle soorten en maten kopen (uiteraard met korting). Terug in het hostel koken en slapen. Best vermoeiend hoor, reizen en chocolade eten ;)
Wederom vroeg op voor een lange dag richting Invercargill via The Catlins. We zijn gestopt bij een New Zealand fur Seal 
colony en in Curio Bay hebben we Hector Dolfijnen gezien, de kleinste dolfijnen ter wereld! Daar zijn we ook naar the 
Petrified Forest geweest, dit was tig jaar geleden een regulier bos. Na een vulkaanuitbarsting werd het bos zo'n beetje weggevaagd en wat er overbleef is versteend. Heel gaaf om te zien. Helaas waren de sandflies ook erg blij dat wij er waren :( Via the Southern Scenic Route zijn we uiteindelijk aangekomen in Invercargill. We waren hier vrij laat, dus het enige wat we hier hebben gedaan is boodschappen doen, koken en slapen. Saai he! Gelukkig konden we de volgende dag lekker uitslapen tot 9 uur :)
colony en in Curio Bay hebben we Hector Dolfijnen gezien, de kleinste dolfijnen ter wereld! Daar zijn we ook naar the 
Petrified Forest geweest, dit was tig jaar geleden een regulier bos. Na een vulkaanuitbarsting werd het bos zo'n beetje weggevaagd en wat er overbleef is versteend. Heel gaaf om te zien. Helaas waren de sandflies ook erg blij dat wij er waren :( Via the Southern Scenic Route zijn we uiteindelijk aangekomen in Invercargill. We waren hier vrij laat, dus het enige wat we hier hebben gedaan is boodschappen doen, koken en slapen. Saai he! Gelukkig konden we de volgende dag lekker uitslapen tot 9 uur :)Op naar Riverton, waar we een gratis Paua (soort schelp) hanger aan een ketting kregen en waar je je eigen hanger kon maken (heb ik niet gedaan). We waren redelijk vroeg in Te Anau, waar we de nacht gingen doorbrengen, zodat we mooi naar de duikwinkel konden om onze spullen te passen en een briefing te krijgen voor onze duik in Milford Sound op maandag! Lekker warm weer, dus zweten bij het passen van de wetsuits hehe. Nog wat spulletjes naar huis gestuurd en voor de rest beetje het stadje verkennen en boodschappen doen, aangezien er in Milford geen supermarkt oid is. Na het eten zijn we nog langs Lake Te Anau (het op 1 na grootste meer in NZ, Lake Taupo is het grootste) gewandeld. Leuk stadje en als ik wat meer tijd had gehad, was ik er zeker even blijven hangen (net als Dunedin).
Zondag was het tijd om naar Milford en Milford Sound te gaan. 
Nou is die naam niet helemaal correct, Milford Sound is geen sound (ontstaan door rivier), maar een fiord (ontstaan door een gletsjer), maar ach wat maakt het uit, beide keren is het mooi om te zien. Onderweg bij diverse leuke uitkijkplaatsjes gestopt om wat foto's te maken en 's middags op een cruiseboot gestapt om de fiord van dichtbij te bekijken en te beleven. Mooi hoor! Wel koud en regenachtig, het regent hier zo'n beetje 4 van de 5 dagen ofzo, dus das heel normaal (bovendien krijg je dan mooiere en meer watervallen). 
Onderweg hebben we nog dolfijnen en zeeleeuwen gezien! 
Ze hebben ons ook bij de Underwater Observatory afgezet, waar ik een half uur lang aan het raam zat gekluisterd. Dit is een artificial reef op 8 meter diepte, dat ze 's avonds 
laten zakken. Jullie zullen nu wel denken " HUH??". Het zit zo: in Milford Sound valt er ontzettend veel regen (tussen de 8 en 16 meter per jaar), wat een donkere laag vormt op het zoute water. Donker omdat het veel tanine bevat, kleurstof vanuit de bomen en planten. 
Daarnaast is zoetwater minder dicht dan zoutwater en dus lichter. Dit zorgt voor een super speciale onderwater omgeving. Planten en dieren die normaal tussen 50 en 100 meter diep leven zitten hier op duikbare diepte, zo tussen 10 en 20 meter. Vandaar dat ik daar maandags ging duiken. 
In de Underwater Observatory hebben ze bakken met daarin reef, die ze 's avonds laten zakken. Dit zorgt ervoor dat het rif in leven blijft (als er veel regen valt kan de zoetwaterlaag wel 10 tot 15 meter worden en de planten en dieren in het rif gaan dood in zoetwater, vandaar dat ze het 's avonds laten zakken tot zoutwater niveau). Heerlijk naar al deze dieren en planten gestaard en me verheugd op wat er ging komen de dag erna. Ingecheckt in het hostel en lekker relaxen en uitrusten voor de dag erna. Maandag was het dan zover: duiken. Vroeg opgehaald, in onze spullen gehesen en op de boot. De sandflies waren weer eens duidelijk aanwezig en hebben me wederom overal gebeten. Voor mij een reden om niet meer terug te gaan naar NZ... Het duiken was mooi, bijzonder en koud! We kregen cup a soup onderweg en warm water in onze wetsuits gegoten, maar koud bleef het toch. Hoogtepunt voor mij was het zien van een Seadragon, deze leven normaal op 100 meter diepte!! En natuurlijk de black coral (die wit lijkt, aangezien er witte poliepjes opgroeien, het coraal op zich is zwart en wordt veel gebruikt voor sieraden). 's Middags lunchen en de duiken bespreken (met alle planten en dieren) en daarna slapen. Ik word altijd zo moe van duiken, ongelooflijk, dus heerlijk 3 uurtjes plat. 's Avonds lekker pannenkoeken gebakken :) Dinsdag uitslapen en een beetje omhangen tot we met de bus terug konden richting Queenstown. Een lange rit, maar de eindbestemming was goed. Fijn hostel en lekker ontspannen daar. Gisteravond zijn we, Paul en ik, naar de film geweest, Wild Hogs. Erg gelachen, wat een fijne foute film, een stuk beter dan die van een de week ervoor (op dinsdagavond is het een stuk goedkoper om naar de bios te gaan, vandaar dat we nu weer gingen). Heerlijk geslapen en vandaag dingen regelen, postertje van Garfield 2 naar huis gestuurd, foto van onze busgroep opgehaald en nu jullie updaten. Straks naar de kapper en verder lekker niks! Morgen naar Christchurch, mijn laatste plek in NZ voor ik terug vlieg naar Darwin.
Nou is die naam niet helemaal correct, Milford Sound is geen sound (ontstaan door rivier), maar een fiord (ontstaan door een gletsjer), maar ach wat maakt het uit, beide keren is het mooi om te zien. Onderweg bij diverse leuke uitkijkplaatsjes gestopt om wat foto's te maken en 's middags op een cruiseboot gestapt om de fiord van dichtbij te bekijken en te beleven. Mooi hoor! Wel koud en regenachtig, het regent hier zo'n beetje 4 van de 5 dagen ofzo, dus das heel normaal (bovendien krijg je dan mooiere en meer watervallen). 
Onderweg hebben we nog dolfijnen en zeeleeuwen gezien! 
Ze hebben ons ook bij de Underwater Observatory afgezet, waar ik een half uur lang aan het raam zat gekluisterd. Dit is een artificial reef op 8 meter diepte, dat ze 's avonds 
laten zakken. Jullie zullen nu wel denken " HUH??". Het zit zo: in Milford Sound valt er ontzettend veel regen (tussen de 8 en 16 meter per jaar), wat een donkere laag vormt op het zoute water. Donker omdat het veel tanine bevat, kleurstof vanuit de bomen en planten. 
Daarnaast is zoetwater minder dicht dan zoutwater en dus lichter. Dit zorgt voor een super speciale onderwater omgeving. Planten en dieren die normaal tussen 50 en 100 meter diep leven zitten hier op duikbare diepte, zo tussen 10 en 20 meter. Vandaar dat ik daar maandags ging duiken. 
In de Underwater Observatory hebben ze bakken met daarin reef, die ze 's avonds laten zakken. Dit zorgt ervoor dat het rif in leven blijft (als er veel regen valt kan de zoetwaterlaag wel 10 tot 15 meter worden en de planten en dieren in het rif gaan dood in zoetwater, vandaar dat ze het 's avonds laten zakken tot zoutwater niveau). Heerlijk naar al deze dieren en planten gestaard en me verheugd op wat er ging komen de dag erna. Ingecheckt in het hostel en lekker relaxen en uitrusten voor de dag erna. Maandag was het dan zover: duiken. Vroeg opgehaald, in onze spullen gehesen en op de boot. De sandflies waren weer eens duidelijk aanwezig en hebben me wederom overal gebeten. Voor mij een reden om niet meer terug te gaan naar NZ... Het duiken was mooi, bijzonder en koud! We kregen cup a soup onderweg en warm water in onze wetsuits gegoten, maar koud bleef het toch. Hoogtepunt voor mij was het zien van een Seadragon, deze leven normaal op 100 meter diepte!! En natuurlijk de black coral (die wit lijkt, aangezien er witte poliepjes opgroeien, het coraal op zich is zwart en wordt veel gebruikt voor sieraden). 's Middags lunchen en de duiken bespreken (met alle planten en dieren) en daarna slapen. Ik word altijd zo moe van duiken, ongelooflijk, dus heerlijk 3 uurtjes plat. 's Avonds lekker pannenkoeken gebakken :) Dinsdag uitslapen en een beetje omhangen tot we met de bus terug konden richting Queenstown. Een lange rit, maar de eindbestemming was goed. Fijn hostel en lekker ontspannen daar. Gisteravond zijn we, Paul en ik, naar de film geweest, Wild Hogs. Erg gelachen, wat een fijne foute film, een stuk beter dan die van een de week ervoor (op dinsdagavond is het een stuk goedkoper om naar de bios te gaan, vandaar dat we nu weer gingen). Heerlijk geslapen en vandaag dingen regelen, postertje van Garfield 2 naar huis gestuurd, foto van onze busgroep opgehaald en nu jullie updaten. Straks naar de kapper en verder lekker niks! Morgen naar Christchurch, mijn laatste plek in NZ voor ik terug vlieg naar Darwin.
No comments:
Post a Comment