Extreme sports...

's Ochtends eerst begonnen met een wandelingetje door de Government Gardens waarna het museum aan de beurt was. Best interessant moet ik zeggen, leuke filmpjes, veel informatie en interessante onderwerpen. Na een paar uurtjes had ik het daar wel weer gezien en was het tijd om even te ontspannen in de Polenysian Spa. Het toegangskaartje daarvoor zat bij mijn combideal in (overnachting, white water rafting, spa, internet), dus ja daar moesten we dan wel even van gebruik maken. Eerst alle sieraden af/uit (zilver en goud verkleuren direct en goud krijg je nooit meer goed, zilver weer zilver krijgen betekent poetsen, poetsen, poetsen). Op naar het warme water (baden worden gevuld met water uit de omgeving van Rotorua). Er was een groot bad van 38 graden en vervolgens 3 kleine baden van respectievelijk 39, 41 en 42 graden (heet.....) Vanuit de baden had je uitzicht op lake Rotorua, prima! In de spa raakte ik aan de praat met Jonas (Zwitserland) en we spraken af om 's avonds het nachtleven van Rotorua te onderzoeken. We begonnen in een Ierse pub, waar er een live bandje was bestaande uit twee oudere heren die echt vanallerlei instrumenten konden bespelen. Traditionele Ierse muziek (vrolijk) en een Corona, wat wil je nog meer he :)
Daarna op naar de backpackersbar Lava, waar ik nog wat kortingsbonnen voor had. Aangezien ik de volgende ochtend ging vertrekken met de East As bus wilde ik het niet laat maken en om 11 uur ben ik richting hostel terug gewandeld.
Tijd om naar Waitomo te gaan en daar te gaan black water raften en caving! De reis ernaartoe verliep prima en om 2 uur was het dan zover. In een tweedelig wetsuit gehesen en voorzien van een helm en klimuitrusting werden we naar de grot gereden. Allereerst abseilen in de cave, vervolgens met een flying fox (staaldraad waar je aan wordt geklikt met een leuk systeempje) verder de grot ingedoken (erg donker, dus verhoogde de spanning, je weet niet wat er gaat komen, hoe lang en ver je gaat afdalen etc). Vervolgens een binnenband van een trekker of vrachtwagen toebedeeld gekregen en vanaf de rots in het water gesprongen, zodat je al zittend in de band weer boven kwam drijven hehe. Tijd voor een beetje ontspanning: langzaamaan door de grot heen drijven (mbv een touw jezelf voorttrekken), waarbij Dan (onze gids) van alles vertelde over de glowworms (die eigenlijk gewoon maden zijn en datgene wat gloeit zijn hun uitwerpselen, maar dat is wat moeilijker te marketen dus noemen we ze wormen hihi). Terug gekomen op dezelfde plek hebben we de banden ingeleverd en was het tijd om aan het caving gedeelte te beginnen. Dit betekent met of zonder lamp aan door de grotten klauteren, kleine gangetjes doorpersen en tot slot: de triple doom :) Aan het eind konden we de makkelijke uitgang nemen, of de triple doom, tsja dan neem je de triple doom natuurlijk hehe. Dit betekende bij drie watervallen omhoog klimmen, op naar de uitgang. Zeer gaaf! Dit was 1 van de beste dingen die ik hier in Nieuw Zeeland tot nu toe heb gedaan! Echt zoooo gaaf. Vermoeiend, dat wel hehe. Na afloop soep en broodjes gekregen en de cd met de fototjes maar even gekocht. Terug bij het hostel had ik geen zin meer om te koken, dus heb ik wat wedges en sour creme besteld in het cafe en onder het genot van een biertje rugby gekeken.
De volgende dag was wederom een dag vol avontuur: Taupo was aan de beurt en Taupo betekent: Skydiving (parachutespringen). Om vier uur klom ik aan boord van een super klein vliegtuigje, nadat ik in een overal was gehesen en de benodigde spullen had aangekregen (om mijzelf aan mijn gids vast te maken en samen aan de parachute te kunnen hangen). Mijn gids vroeg of ik nerveus was en het antwoord was: nee. Ik was echt niet nerveus, heel gek, misschien dat ik het gewoon niet besefte dat ik uit een vliegtuig ging springen..... Om beleefd te zijn vroeg ik of hij nerveus was. En wat zegt meneer: ja. Vanwege de wind.... Dat was nou net niet het antwoord waar ik op zat te wachten natuurlijk.... Ach boeiend. Vliegtuig in en 15 minuten lang heerlijk genoten van het uitzicht over het meer en de bergen. Op 12000 ft was het dan zover: tijd om uit het vliegtuig te springen! Samen naar de rand schuivelen, hoofd tegen schouder van de gids en GAAN! Hihihihi. Na een paar buitelingen waren we horizontaal en gingen we met 200 km per uur richting aarde :) Hehehehehehehehe. Wat een uitzicht zeg, heerlijk. Helaas na 45 seconden was het tijd om de parachute open te gooien en relaxed naar beneden te dwarrelen (maar niet zonder een aantal rondjes te draaien en wat om te geinen natuurlijk). Hardstikke leuk, maar niet zo adrenaline opwekkend als ik had verwacht. Nou kan dat komen omdat ik een motionsickness pilletje had genomen (een jongen die voor mij was gesprongen heeft overgegeven, watje haha), maar het was niet echt super opwindend. Leuk hoor, mooi uitzicht ook, maar het was niet zo dat mijn hart er nou veel sneller van ging kloppen ofzo. Misschien dat dat bij de bungyjump gaat komen (ga ik in Queenstown doen). Heb een leuk dvdtje van mijzelf in pak die het vliegtuig in gaat en vervolgens zie je de landing. Kunnen jullie wel zien als ik weer thuis ben.
Zondag was het tijd voor een ontspannend dagje in Taupo. Beetje rondlopen in het stadje, boek lezen bij het meer (en verbranden.... dat krijg je als je geen zonnebrandcreme bij je hebt en een uurtje in de zon ligt hier) en daarna samen met Craig (jongen die ik ken van de Kiwi bus) naar de natural hotsprings hier gewandeld. Deze springs komen uit in de rivier hier en waar het hete en koude water mixed is het heerlijk vertoefen! 's Avonds lekker ontspannen, beetje boeklezen enzo.
De volgende ochtend waren er een aantal bekenden in de east as bus (Sylvaine, Gillian) altijd gezellig. Een klein busje deze keer. Op naar Te Kaha, waar we bij een Moari familie gingen logeren. Een leuk hostel met prima eten, een hot tub en bijbehorend uitzicht! Na het eten hebben we met z'n allen gezongen (de Maori's hun traditionele liederen, wij zongen The Lion Sleeps Tonight, omdat de buschauffeur daarbij gitaar kon spelen). Vervolgens moest iedereen individueel een lied zingen (met hulp van de groep). Een fles wijn later was het tijd om naar bed te gaan :)
Op naar de East Cape, om daar een paar nachten te verblijven. Eerst lekker paardrijden (in de regen, dat dan wel...) en 's avonds een traditioneel hangi meal gegeten (10 dollar, prima geregeld). De volgende ochtend vertrok iedereen en heb ik de hele dag heerlijk niks gedaan. Beetje rondwandelen, boeklezen, zonnen. 's Avonds gezellig met een ouder echtpaar gekletst, wat er ook bleef slapen. De volgende ochtend wederom rustig aan, waarna 's middags de nieuwe kiwi bus binnenkwam en het tijd was om mijn bonecarving te maken. Een middagje zweten, maar dan heb je ook wat! De bonecarving is een hanger die je maakt van bot (koe in dit geval), ik heb een vishaakmodel gemaakt, wat voor veilig reizen over water moet zorgen (en nog veel meer). De volgende ochtend met de nieuwe groep naar Napier vertrokken. Onderweg kwam ik het oudere echtpaar nog tegen op een oude werf, waar wij ook stopten. Wat is de wereld toch klein he. We waren pas laat in Napier, dus veel heb ik er niet van gezien. Het jaarlijkse Art Deco weekend was gaande (Napier staat bekend om haar enorme hoeveelheid Art Deco stijl panden. Begin jaren 30 zijn er veel panden verwoest door een enorme aardbeving en aangezien Art Deco toen 'in' was als bouwstijl, zijn veel panden in deze stijl gebouwd), wat inhoudt dat er ontzettend veel mensen gekleed in jaren 30 stijl voorbij lopen. Altijd grappig. Verder weinig gedaan, wat dingetjes geregeld en lekker vroeg slapen.
Vandaag een aantal toer voor de smaakpapillen gedaan: een honingboerderij, chocoladefabriek en tot slot een winery (heb ik niet geproefd). Nu (zaterdag 17 feb)in Taupo, laatste zaken regelen, jullie op de hoogte brengen en dan morgen door naar River Valley.
De beloofde foto's van het White Water Raften: