Auckland, Bay of Islands, Mercury Bay, Rotorua

Poging tig.... iedere keer als ik probeer te updaten gebeurt er iets: of mijn tegoed is op, internet valt uit, blogger wil niet uploaden etc etc. Dus nu maar weer eens proberen. Tijd zat in ieder geval hihi. Eindelijk redelijk wat foto's ook, dus geniet.
Waar was ik ook alweer gebleven...de dag in Auckland. 's Ochtends eerst naar Kiwi Experience om een boekje met alle benodigde info op te halen en daarna op naar het Auckland Museum voor een traditionele Maori dansvoorstelling en natuurlijk de rest van het museum. De dans was erg bijzonder om te zien en verder in het museum was voldoende info over Maori geschiedenis en cultuur. Er was zelfs zoveel info dat ik lang niet alles heb kunnen lezen. Uiteraard ook door de rest van het museum gewandeld, wat zeker aan te raden is. Aangezien het mooi weer was ben ik lekker door de Domain gaan wandelen en heb daar alvast wat info uit het Kiwi Experience boekje gelezen. Terug naar het hostel om te koken. Althans dat was de planning. Toen ik in de keuken kwam en mijn spul uit de koelkast wilde halen bleek het weg te zijn. Alweer. Twee dagen in een rij. Deze keer mijn complete tas (met VIER KEER mijn naam erop in zwarte markerstift letters...). Erg boos, teleurgesteld en verdrietig ging ik dan maar over op noedels. Wat een teleurstelling, zeker omdat ik zo'n fijn menu had samengesteld: kebab, aardappels, broccoli met sausje en yoghurt toe. Zucht. Grr.
Aangezien André jarig was heb ik nog even met het thuisfront gebeld, wat altijd leuk is.
De volgende ochtend vroeg op en in de bus op naar The Bay of Islands, Paihia. Wat een plaatsje, heerlijk rustig, mooie natuur, prima hostel. Helaas kon ik niet duiken naar de Rainbow Warrior, aangezien die op 27 meter diepte ligt en ik met mijn open water maar 18 meter diep mag :(
Gelukkig was er een alternatief: The Poor Knights Islands. Volgens Jacques Cousteau 1 van de top 10 duiksites ter wereld, dus zeker geen slecht alternatief haha. Dat zou ik zaterdags gaan doen. Donderdagmiddag vooral geslapen en 's avonds een bbq in het hostel (jaja, ook Kiwi's zijn dol op de barbie). Wederom vroeg slapen, ik had al sinds aankomst in NZ last van mijn keel en dat werd steeds erger. Was 's middags al naar de pharmacy geweest, maar je kunt hier zonder recept niks krijgen dat echt helpt, alleen wat keelpastilles (die ik dan maar gekocht heb, je moet toch wat). De volgende dag uitchecken, naar het strand en beetje lezen en kletsen met een paar mensen die ik in de bus had ontmoet. Einde van de middag op naar Whangarei (spreek uit Fangarei, WH is in Maori F), daar naar een super leuk hostel. Een oud huis met allerlei kleine kamers, diverse keukens en een lekkere huiselijke sfeer.
Zaterdag was het dan eindelijk zover: duiken!!! Belachelijk vroeg op natuurlijk (half 7), maar dat was het zeker waard. We gingen twee duiken maken en aangezien het water hier een stuk kouder is dan in Oz kregen we een heel andere uitrusting aan: een tweedelig duikpak van elk 7 mm dik, schoentjes en een muts.... Van al spul wordt je drijfvermogen enorm vergroot en dus moet je extra veel gewicht om, om uberhaupt naar beneden te kunnen (12kg in mijn geval). Tel dat allemaal bij elkaar op en je draagt iets van 25 kg aan uitrusting... Uiteraard merk je daar niks van als je eenmaal onderwater bent. En dat was fantastisch!!!!!
Voor het eerst duiken in een kelpforest, waar je tussen het kelp naar de dieren moet zoeken. Allerlei gafe zeeslakjes gezien in alle kleuren en maten, crayfish (soort kreeftachtige), uiteraard allerlei vissen (waaronder een scorpionfish, deze heeft zichzelf helemaal aangepast aan zijn omgeving en lijkt dus op een stuk rots, moeilijk te spotten, maar onze gids wist ze wel te vinden). De tweede duik was nog spectaculairder: enorme STINGRAYS (pijlstaartrog)!!! Wat gaaf, de grootste was meer dan 2 keer mijn lengte en we konden er zo'n beetje naast gaan liggen. Zucht. Wat een ervaring. Zo'n dagje duiken is niet goedkoop (210 dollar), maar dan heb je wel wat hoor. Gaaf!! Wel vermoeiend altijd.
Omkleden en met de Kiwi bus terug naar Auckland, naar de Base. Aangezien ik niet weer een voedseldiefstal wilde riskeren heb ik maar wat te eten besteld in het café in het hostel. Chili con carne met nachos en creme fraiche voor 7,50 dollar, wat wil een mens nog meer hihihi.
Zondag lekker uitslapen en daarna relaxed boeklezen, de stad even in (er was een buskersfestival, buskers zijn straatartiesten), altijd leuk om even te bekijken. Verder niet al te veel gedaan, beetje relaxen.
Maandagochtend weer eens vroeg opstaan om met de Kiwi naar Mercury Bay te gaan. In Thames maar even een fleecetrui aangeschaft; het kan hier belachelijk koud worden en is over het algemeen sowieso een stuk kouder dan in Oz. Op naar Cathedral Cove, waar het prachtig was, ondanks het twijfelachtige en winderige weer. (Foto's volgen in andere post). We konden niet naar Hahei Beach aangezien ze daar de volgende Narnia film aan het filmen zijn momenteel. NZ is nogal populair voor het maken van films tegenwoordig. In Whitianga (Mercury Bay) aangekomen in de YHA afgezet (uitzicht op het strand :) Tijd om even bij te komen en aan mijn reisplanning te werken. 's Avonds samen met een vrouw van de bus even wat gedronken in de plaatselijke sportbar.
Tijd om naar Rotorua (Roto = meer, rua = twee, het tweede meer wat de Maori stam hier tegenkwam) te vertrekken. Onderweg zijn we in Karangahake gestopt om een wandeling te maken en te lunchen. Hier namen wij uiteraard de verkeerde afslag tijdens de wandeling, maar gelukkig waren we op tijd terug bij de bus :) Wij liepen via een 1 km lange oude treintunnel in plaats van de grotten. Ach het was ook donker en een mooie wandeling. Voor de verandering was het zonnig, dus een beetje verder wandelen was geen probleem. Onderweg kwamen we nog door Hobbiton (leuk voor de Lord of the Rings fans, waaronder ik niet val). Ze hebben daar twijfelachtige bordjes voor bij de WC trouwens.....
In Rotorua wilde ik gaan luging (soort karten), maar daar hadden we helaas geen tijd voor. 's Avonds naar een traditioneel Maori dorp geweest (nagebouwd), waar we het dorpje en oude ambachten konden bekijken, een dansvoorstelling kregen te zien en tenslotte een traditioneel hangi maaltijd kregen voorgeschoteld. Hangi: hete stenen, korfen met eten erboven op (vlees eerst, dan groenten), bedekken met vochtige doeken en aarde en dan 4 tot 7 uur laten garen. Was echt een super maaltijd en veel te veel gegeten. Vooral TOETJES. Juist ja. Toetjes. Eindelijk: pavlova, steamcake, fruitsalade, custard, slagroom....zucht.
Vandaag (woensdag 7 februari) was het tijd om te White Water Raften!! Vanochtend eerst een beetje het stadje verkend, de stadswandeling gedaan zoals die in de Lonely Planet is beschreven en daarna bikini aan en klaar om te raften. Ik werd hier bij het hostel opgepikt door Kaitiaki , waarna we naar het begin van de Kaituna (kai = eten, tuna = eel) rivier reden. Een wetsuit, bijpassende schoentjes, reddingsvest en helm verder waren we klaar om het avontuur aan te gaan. En het was lachen! Ze hebben hier de hoogste waterval die je kunt raften (7 meter naar beneden), onderweg kregen we de nodige info over de omgeving, de rivier en de diverse versnellingen en watervallen. De zeven meter was behoorlijk heftig! Heb de foto's ook maar gekocht (zal ik later proberen te uploaden, hij heeft ze voor ons op cd gebrand). Nu jullie even bijkletsen en morgen naar de Polynesian Spa en het museum.
Tot slot hier nog een paar Ozzie foto's:
Ergens langs de weg door de Nullarbor.
Zonsondergang bij Albany genomen op Mount Clarence.
Chill out on the Beach baby!
Mijn illegale kampvuurtje
The Gap bij Albany