Jilleroo

Eindelijk tijd om jullie allemaal op de hoogte te brengen van mijn avonturen van de afgelopen anderhalve week. Het wordt een zeer lang verhaal, ik waarschuw maar even ;)
Zaterdag en zondag was het tijd voor ponyclub. Ripley, de oudste, is lid van de plaatselijke ponyclub en iedere twee weken hebben ze in het weekend verschillende activiteiten. Aangezien Sarah moest werken en Christopher als vrijwilliger voor de ponyclub naar Tamworth moest heb ik de twee jongsten meegenomen in de auto om bij de ponyclub te kijken. Erg geinig al die kleine kindertjes op veel te grote pony's die ze nog niet echt onder controle hebben.... Ze deden een barrelrace, waarbij je drie tonnen hebt waar je zo snel mogelijk omheen moet en dan naar een bepaald eindpunt moet sprinten. 's Middags was Chris weer terug en heb ik de jongste naar huis en op bed gebracht. Eindelijk even een paar uurtjes rust en tijd voor mezelf. Erg fijn moet ik zeggen. 's Avonds heeft Sarah het donkere deel van mijn haar even bijgeverfd, zodat ik er weer een beetje toonbaar uitzie.
Zondag was de dag om naar Bingara te vertrekken, waar de Jilleroo cursus zou plaatsvinden. 's Ochtends de laatste dingen ingepakt, even naar de ponyclub om een wedstrijd te bekijken waarbij ze 3 kalfjes met dezelfde kleur halsband uit de groep moeten halen en in een hok moeten plaatsen. Sarah en Chris konden me 's middags niet op tijd naar Tamworth brengen om de bus naar Bingara te pakken, maar gelukkig kon ik meerijden met een vriend van Chris die toch die kant op moest. Super he, dat dat allemaal zo gaat op het platteland :)
Was mooi op tijd, dus even in het zonnetje gezeten en met Justin gebeld. Hij moest het volgende weekend in Tamworth zijn en wilde wel even naar Bingara (ongeveer 1,5 uur ten noorden van Tamworth) op vrijdagavond om dan zaterdags samen terug te rijden via een touristische route. Daarna de bus gepakt en in Bingara werden we door John (de eigenaar van de farm waar de Jilleroo cursus plaatsvindt) opgepikt en kregen we een korte sightseeing tour door Bingara (daar is de pub, daar is nog een andere pub, daar is de snackbar en daar is de Chinees hehehe, meer is er niet echt te zien in Bingara met 1400 inwoners. Ze hebben wel een supermarkt, bakker, slager, leger des heils etc...) In de pub (Sportsmans Hotel, AUS $ 15 incl ontbijt :) onze spullen gedropt en wat bij de dichtsbijzijnde snackbar gegeten. Onze groep bestond uit: Henri (UK,26 jaar, niet de meest snuggere op deze aarde, maar wel ontzettend aardig en je kan er goed mee werken), Caroline (UK, 29 jaar, mooi meisje en moet vooral mooi zijn en kindjes krijgen want van vee en paarden heeft ze geen verstand), Verity (UK, 19 jaar, als een echte Engelse behoorlijk aan de stevige kant, kun je erg mee lachen, maar verder niet veel) en tot slot Brooke (Oz, 19 jaar, weet van aanpakken, wist al veel van vee en paarden, kun je goed mee werken, drinkt, vloekt en boert veel). Er zou nog een jongen komen, maar die is nooit op komen dagen....
Daarna in de pub naast de onze warme chocomelk gedronken (het is koud hier 's nachts), wat plaatjes gedraait mbv de jukebox, beetje poolen en lekker vroeg in bed om fit te zijn voor de volgende ochtend!
Om half 9 werden we door John opgepikt en zijn we even bij zijn broer gaan kijken (hij is de slager in het dorpje) en daarna richting Leger des Heils om wat oude kleren op te pikken. Nu had ik al heel veel meegekregen van Sarah (rijschoenen, twee oude spijkerbroeken, twee truien etc), dus alleen wat lange sokken en klaar was ik (itt Caroline, die er meer dan een half uur over deed om kleding uit te zoeken en te passen.....zucht). Gelukkig hadden wij wel lol en zijn we even naar de paarden/meubelzaak (juist ja, beide leer, dus hebben ze het maar in 1 winkel geplaatst) geweest om wat rond te kijken. Eindelijk tijd voor wat echte actie: op naar het huis van John om een aantal paarden (ongeveer 30) uit de wei te halen met de auto (juist ja, beetje achteraan scheuren en toeteren, das ook een manier). Daarna kregen we ieder een paard toegewezen (mijn paard is Mardi, een lekker voorwaards, bruin paard, foto's volgen later) en was het tijd voor onze eerste rit. Deze ging langs de Gwydir rivier en duurde ongeveer 2,5 uur. Brooke en ik hebben flink wat afgescheurd over de paadjes en hadden elkaar al snel gevonden als de meest ervaren rijders (de andere drie waren absolute beginners). Na de rit een heerlijke lunch verorberd. Er was een vrouw uit Engeland op bezoek die in Amsterdam woonde en natuurlijk wilde ze even in het Nederlands met mij kletsen. Gek hoor, in Australië in het Nederlands praten met een Engelse.... zeker omdat ze ook een sterk Engels accent heeft, heb je snel de neiging over te schakelen in het Engels.
Er was gebeld dat er een veulen in prikkeldraad terecht gekomen was met zijn voorvoet en hij had een lelijke wond opgelopen die verzorgd moest worden. Tijd om in actie te komen en het veulen en zijn moeder op te halen. Eerst de wond schoongespoten met de waterslang en daarna babypoeder op de wond gestrooid (schijnt antibacterieel te zijn en de wond geneest er sneller door). De moeder moest daarna ontwormt worden. Ze doen dat hier door middel van een slangetje wat via de neus in de maag wordt gebracht, waar vervolgens vloeistof in wordt gegoten.... is weer eens wat anders dan een beetje pasta in de mond brengen. De enige reden waarom ze het zo doen, is dat het veel goedkoper is (en als je dik 200 paarden hebt, dan wil je wel....). In een andere paddock (stuk weiland) waren een aantal stiertjes die gecastreerd moesten worden. Hier pakken ze de stiertjes, leggen ze op de grond en snijden zo de ballen eruit. Pijnlijk! Schijnt wel supersnel te genezen. Aangezien ze toch al pijn moesten lijden hebben we ze meteen gemerkt: een stukje van het oor afsnijden.
Na deze acties gingen we richting de landerijen en het huisje waar we de komende vijf dagen zouden verblijven. Echt geweldig: een huisje helemaal voor ons alleen!!!!! Super luxe, normaal gesproken slaap je in stapelbedden in een of andere schuur.... en wij hadden een eigen huisje met alles erop en eraan. Ik deelde mijn slaapkamer met Caroline. Zij in het eenpersoonsbed, ik in het grote bed :)
Het begon al tegen het einde van de middag te lopen, dus katoenzaad in een paar grote tonnen geschept en richting de koeien gebracht. Ze gebruiken katoenzaad als aanvulling op het gras (wat hier niet erg voedzaam en erg dor is in de winter), het is erg hoog in eiwit. Per auto zo een eerste indruk gekregen van de verschillende landerijen rondom het huisje, die tot de farm behoorden. Uiteraard kon een kampvuur niet ontbreken, dus hout gesprokkeld en een groot vuur gemaakt, waarna we heerlijk binnen hebben gegeten, een beetje hebben gekletst en gerelaxed voor de tv en weer vroeg erin.
Dinsdagochtend zijn we naar de Sale Yards in Inverell geweest. Een markt waar ze koeien, stieren en schapen verkopen per opbod. Leuk om een keer gezien te hebben, maar niet echt super interessant. 's Middags een lange rondrit te paard gemaakt. Helaas niet op Mardi (die was in het dorp achter gebleven), maar op een traag paard. Gelukkig had John wel door dat ik niet echt blij was met deze keuze en besloot hij de volgende dag Mardi voor me mee te nemen uit het dorp, waar ik vervolgens de rest van de week op heb gereden :)
Woensdagochtend samen met Brooke de paarden uit de paddock gehaald en opgezadeld. Tijd voor een ochtendrit over de bergen om vee op te halen. Brooke en ik zijn samen over de hoogste berg gegaan om te kijken of er vee was (de anderen waren te onervaren en gingen met John onderlangs) en vervolgens hebben we met de hele groep een kudde koeien naar de yard gebracht (ophalen van vee noem je mustering cattle). De yard is een rond afgebakend deel in het land, wat opgedeeld is in vakken mbv metalen hekken en buizen. Hier kun je vee van elkaar scheiden en alle benodigde dingen doen om je vee gezond te maken/houden. Na de lunch was het eerst tijd om een hek te repareren wat door wilde varkens of kangaroos was gesloopt (fenching noemen ze het repareren en opstellen van hekken, logisch he;) en vervolgens hebben we de koeien behandeld met een vloeistof op hun rug om ze te ontwormen en ontluizen (dit noem je drenchen). Ondertussen mocht ik in mijn eentje op Mardi een aantal paarden ophalen uit een andere paddock. Erg gaaf om in je uppie achter de andere paarden aan te scheuren en ze dan ook nog allemaal op de juiste plek te krijgen! Heeft toch echt zo zijn voordelen als je al kan rijden.
Een aantal van die paarden moesten ontwormt worden en de rest was weer vrij om te gaan. Aan het eind van de middag was er voor het diner nog tijd om samen met Brooke en Verity in Brookes auto naar Bingara te gaan en wat alcohol en chocola in te slaan. Mijn eerste Barosso Valley droge witte wijn gekocht. Moet zeggen: smaakt prima :)
Donderdagochtend wederom samen met Brooke de paarden opgehaald uit de paddock en ze gezadeld. Heerlijk over de bergen gereden, nieuw vee opgehaald om te drenchen. Dit ging niet helemaal naar wens, een deel ontsnapte (John is erg laid back en zei: Ach dat komt dan een andere keer wel....) maar ach er waren genoeg over om ons die middag mee te vermaken. Er was me verteld dat de meeste slangen slapen in de winter, omdat het te koud voor ze is. Kom ik tijdens het musteren nou net die ene zwarte tegen die besloten had zijn winterslaapje over te slaan dit jaar. Nou zat ik op Mardi en waren we net ver genoeg weg, ik schrok me wezenloos toen dat beest sissend op ons af kwam vanonder de bomen..... Ach zo maak je nog wat mee he ;)
Ik wilde graag leren hoe je een hoefijzer onder een paard zet (had het al vaak genoeg gezien, maar wilde het ook een keertje zelf doen), dus na de lunch onder leiding van John twee ijzers ondergezet bij Sandy. Heb er erg coole foto's van, die volgen later. Uiteraard moesten we de opgehaalde koeien nog drenchen. Vroeg klaar dus tijd voor thee en een kampvuurtje en niet te laat eten want: 's avonds gingen we (Verity, Brooke en ik, Henri en Caroline wilden niet mee) onder leiding van Daniel (zoon van John) PIG HUNTING. Men neme een ute (pick up truck) met extra lamp die je in de cabine kan bedienen, een goed geweer, scherpe messen, haken om de gevangen dieren op te hangen, werkhonden en alle benodigde vergunningen en op naar de heuvels en bomen om wilde varkens te vangen. Deze worden niet geschoten, maar door de honden gevangen en vervolgens met een messteek in het hart gedood. We konden eerst geen vinden, dus hebben we eerst een kangaroo geschoten (zijn hier ontzettend veel, moet je een beetje uitdunnen anders worden ze een pest) en de poten afgesneden voor hondenvoer. Vossen zijn hier ook een grote pest (veel te veel en ze vreten van alles), dus indien mogelijk schiet je die ook. Wel veel gezien, geen geschoten omdat ze te ver weg waren of te dichtbij vee. Uiteindelijk dan toch een wild varken gevonden (zijn erg veel van en ze brengen ontzettend veel ziektes over), wat door de honden werd gevangen en vervolgens door ons naar de ute gebracht en de ingewanden eruit gesneden. Daniel sneed per ongeluk zijn maag open en daar kwam me toch een lucht uit.... ik kon er wel tegen, maar Daniel en Brooke moesten overgeven (Daniel wel tien keer, we hebben er heerlijk met z'n allen om gelachen). Interessant om een keer te zien hoe zoiets gaat. De wilde varkens worden verkocht naar Duitsland, waar ze blijkbaar een delicatesse zijn (nog een reden om op ze te jagen dus: geld). Tijd om terug te keren naar ons huisje, zodat Daniel het varken schoon kon spuiten en in de vriescel kon brengen.
Vrijdag was alweer de laatste dag. Gek hoor, de tijd vliegt om en we hadden allemaal het idee dat het nog maar woensdag ofzo was. Laatste keer samen met Brooke paardjes ophalen en zadelen, met z'n allen koeien musteren, thee drinken. Daarna moesten we een zieke, zwangere koe afschieten (te weinig voer voor hem, waardoor hij wegteerde). Was een koe van de buurman, maar die wilde hem niet ophalen en John vond het niet kunnen hem langzaam dood te laten gaan (de kraaien pikken dan de ogen uit terwijl de koe nog leeft etc, erg pijnlijke dood), dus hebben we hem afgeschoten. Caroline wilde hem eerst nog even aaien....zucht (ze zei later dat ze een uur in stilte om de koe moest rouwen. zucht). Uiteraard laat je niks onbenut, dus hebben we alle vier de poten afgesneden en een deel van het andere vlees als hondevoer (ik heb een voorpoot afgesneden, gek idee hoor, maar een stuk minder gruwelijk dan het klinkt, tis eigenlijk heel plastisch). Verity wil medicijnen gaan studeren, dus ze ging helemaal op in het ontleden van de koe. Mooie anatomieles! Wel erg zonde dat we het kalf niet konden sparen. Het was al bijna volgroeid, maar zonder moeder en melk zou het toch niet overleven in de natuur.
Na de lunch de koeien gedrenched en een aantal van de buurman uitgesorteerd en apart gehouden in een deel van de yard. We moesten nog een koe met kalf van de buurman uit het land van John halen, wat een stuk eenvoudiger klinkt dan het was. Moederkoe was niet echt van plan dit fijne plekje te verruilen voor een plekje in de yard en sprong dwars over een deel van de fench terug in het weiland. Werd een waar wild west samen met Brooke om die twee in de yard te krijgen. Des te groter de overwinning als het uiteindelijk dan toch lukt :D
Helaas was het daarna tijd om onze spullen te verzamelen, afscheid te nemen van onze paarden en terug te gaan naar de pub in Bingara. Justin was daar inmiddels ook en na een korte douche wat gedronken in de pub en met de groep inclusief Justin naar de plaatselijke Chinees geweest (waar we wederom de enige gasten waren, net als in de snackbar de zondag ervoor). Erg gelachen daar en later in de pub.
De volgende ochtend samen met Justin in zijn Toyota Landcruiser 4WD van Bingara via Bundurra naar Armidale gereden. Mooi landschap, her en der durtroad en in Armidale gelunched (pannenkoeken met citroen en suiker :) en wat rondgelopen. Mooi stadje, wil ik zeker nog eens heen, super mooie gebouwen. Schijnt wel behoorlijk veel criminaliteit te hebben, vooral door aboriginal jongeren helaas. Daarna op naar Tamworth. Justin moest wat werken (hij opent een sportwinkel in Tamworth), dus heb ik het stadje wat verkend. Samen naar de plaatselijke aussie rules football wedstrijd gekeken en ingecheckt in het hostel. Daar twee Nederlanders en een Fransman ontmoet die dezelfde week ook een Jackeroo/Jilleroo cursus hadden gevolgd, maar dan bij Leconfield Station. Erg geinig om ervaringen uit te wisselen. Samen met Justin bij de pub naast het hostel gegeten. Volgende ochtend samen met een jongen uit het hostel wat ontbeten bij een leuk eettentje (bosvruchtenmuffin :) Vervolgens wat info opgehaald bij de plaatselijke VVV en in het zonnetje gezeten in het park. Om drie uur opgepikt door Christopher om weer terug te gaan naar Nundle. Hier is pre vakantie stress, Sarah en Chris gaan samen met de oudste twee kids tien daagjes weg, waarvan een week skieen! De ouders van Sarah komen Milo en mij hier gezelschap houden. Aangezien haar vader een aantal zaken moet regelen in Sydney gaan Bunt (opa), Pix (oma), Milo en ik vier daagjes naar Sydney! Gaaf he, we gaan naar Manly, waar ik nog niet ben geweest :) We vertrekken donderdag en komen zondag weer terug. Verhalen daarvan volgen later. Voor nu is het wel weer genoeg geweest, bedankt voor alle aandacht ;)