Sydney filmfestival en poffertjes

Gister overdag vooral dingen zitten boeken, betalen en regelen (vanmorgen het laatste betaald en bijna alles geregeld, moet alleen nog een hostel regelen in Cairns en Darwin en dan een vlucht boeken van Darwin naar Perth begin november en daar een hostel regel. Dat komt tzt wel). Het was wederom zeer slecht weer, het regen viel echt met bakken uit de hemel (zo hard heeft het in Nederland al een hele poos niet meer geregend), dus kwam het wel goed uit dat ik nog dingen moest regelen. Geen Centennial Park en Coogee naar Bondi walk voor mij dus.'s Avonds was het dan eindelijk zover: op naar "Call me mum", een film die tijdens het Sydney film festival werd gedraaid. Het bestond uit een viertal monologen: een aboriginal jongen, zijn donkere Torres Strait moeder, een blanke pleegmoeder en de ouders van de pleegmoeder. De film gaf een goed inzicht in de behandeling van Aboriginals hier in Australië in de vorige eeuw. Schokkend dat de kinderen toen gewoon bij hun ouders vandaan werden gehaald en bij blanken werden geplaatst om volledig 'blank' opgevoed te worden. Mocht de film in Nederland komen (kans is niet zo groot, maar je weet het nooit), dan zeker gaan! Na afloop konden we vragen stellen aan de regiseusse, de schrijfster en de actrice die de Torres Strait aboriginal moeder speelde. Was erg leuk, zo leer je het land veel beter kennen!Lekker vroeg op bed en vanochtend dus weer wat hostels geregeld enzo (voor mijn anderhalve maand durende reis van Brisbane naar Darwin via Cairns en Alice Springs). Daarna even twee trainingsbroeken gekocht op Paddy's market (om in te werken), een poster van het filmfestival opgestuurd naar Nederland en mijn tas ingepakt omdat ik morgenochtend voor 10 uur moet uitchecken. Heb maar wat spul naar Work and Travel gebracht in de opslag, want dat paste dus echt niet meer in mijn tassen (is nu nog ontzettend proppen...). Wat een gedoe zeg, en alles wat ik nu mee heb, heb ik ook echt nodig. Maar eens kijken hoe lang ik het red, anders maar eens naar een grotere rugzak kijken.Vanmiddag lekker in Darling Harbour omgeslenterd, zag ik in een keer het woord poffertjes staan. Ik nog een keer kijken en ja hoor het stond er echt: poffertjes. Bleek dus een Nederlandse eetcounter te zijn, waar je ook frikandellen, kroketten en patat met mayo (in Aus hebben ze alleen ketchup) kan krijgen. Heb een heerlijke bak koffie met poffertjes verorberd en nog gezellig gekletst met de jongen achter de counter (juist, in het Nederlands dus; gek om iets in het Nederlands te bestellen hier!!). Morgen op naar Port Macquarie, heb ik echt zin in, heb nu wel even genoeg van Sydney gezien (kom hier toch nog minimaal twee keer terug).